Regionaal dagblad Oss

'Frankrijk is mijn bron van inspiratie'

Door Sabine Broks
Oss / Arnhem - Hij zweert bij acrylverf. Droogt lekker snel. Komt perfect uit als hij tijdens zijn vakanties in Frankrijk achter de ezel heeft gestaan en zijn schilderwerken vanaf die locatie gemakkelijk -en droog- mee kan nemen. Én de kleuren komen krachtig uit de verf', voegt Hans Langbroek (1949) uit Arnhem er aan toe. Hij exposeert tot september in ziekenhuis Bernhoven in Oss.

Afbeelding niet gevonden

Hij heeft iets met de sfeer in Zuid-Frankrijk. Mensen die Langbroek kennen noemen hem ook wel 'francofiel'. Hij probeert de taal dan ook steeds beter onder de knie te krijgen, maar vooral het Franse landschap en de natuur aldaar zijn voor hem een grote trekpleister. En inspiratiebron. Al jarenlang is het zijn vakantiebestemming, en hij volgt er met regelmaat cursussen tijdens schilderweken.

Vakantiegevoel
Veel mensen nemen het vakantiegevoel met zich mee, Langbroek neemt daarbij nog een stel zelfgemaakte schilderijen mee. 'Als ik daar rondloop ben ik puur geïnspireerd door de dingen die ik zie'. 'Zoals de Franse gevels in de Provence. De tijd en de elementen die hun invloed erop hebben uitgeoefend. En het licht van de zon. 'Het zonlicht werpt op elk onderwerp een schaduw. Dan krijg je verschillende vormen en speelse ritmes. Of een muur die krachtig zonlicht weerkaatst. Dat is prachtig.'

Langbroek is huisarts van beroep. Als hij tijd heeft, in de weekenden of 's avonds, is hij regelmatig in zijn atelier aan huis te vinden. Vaak maakt hij daar schilderijen naar aanleiding van foto's die hij in Frankrijk heeft geknipt. Of werkt vanuit zijn geheugen. Regelmatig roept de huisarts ook sfeer op door aan iets te denken, zoals een huis waar hij wel eens een paar jaar zou willen wonen. Kortom: over inspiratie niet te klagen.

De Arnhemmer nam al vroeg de penseel ter hand. 'Op de kleuterschool zeiden ze al dat ik mooi kon tekenen. En voor mijn tiende verjaardag kreeg ik van mijn ouders een olieverfkistje. Dat wilde ik toen zo graag hebben, vertelt hij enthousiast.

Tijdens zijn tienerjaren kwamen vooral tekeningen uit zijn handen. Zijn 'passie' kwam op een laag pitje te staan toen drukke studiejaren om de hoek kwamen kijken. Pas toen Langbroek zo'n twintig jaar geleden huisarts werd in Arnhem, ging hij op zoek naar een vrijetijdsinvulling en kwam terecht bij -hoe kan het ook anders- schilderen in cursusverband.

Een schilderij van Langbroeks hand, van de laatste jaren, is te herkennen aan felle, vrolijke kleuren. 'Tot acht jaar terug gebruikte ik amper geel en veel bruin en donker blauw. Nu werk ik met acryl verf en fellere kleuren.' Zijn voorbeelden zijn dan ook Van Gogh en Bonnard, die ook dergelijk kleurgebruik toepassen.

'Ik werk graag met felle kleuren. Ik ben nu misschien ook wel optimistischer geworden'. verklaart hij. Toch is schilderen voor hem geen uitlaatklep. De schilder gebruikt dan ook niet expres donkere kleuren als hij droevig is.

Zijn fris ogende schilderijen waren dit jaar drie maal bij een expositie te zien. Nu hangen er 35 stuks in het Osse ziekenhuis Bernhoven. Geïnteresseerden kunnen ze kopen. Opvallend is dat er eentje -Jasmijn genaamd- niet te koop is. 'Die is van mijn dochter. Heb ik aan haar gegeven. Nu leent ze hem even aan het ziekenhuis, omdat ik vorige keer zoveel schilderijen verkocht heb dat ik er een paar thuis en uit het praktijkgebouw van de muur moest halen'.

Allemaal bewaren
In zijn beginjaren bewaarde hij al zijn schilderwerken. 'Ik wilde ze allemaal bewaren, maar in de praktijk stonden veel schilderijen na verloop van tijd allemaal tegen de muur. Door ze te verkopen hebben ook andere mensen er plezier van. En door de schilderijen in Oss te exposeren kunnen ook bewoners buiten de regio Arnhem ze zien.


Velps weekblad, 20-11-1996

Franse sfeer in Velps ziekenhuis

Velp - Hij is van beroep huisarts te Arnhem, maar dat heeft niets te maken met het feit dat hij exposeert in de polikliniek van het Velpse ziekenhuis. Hans Langbroek belde een paar maanden geleden brutaalweg op naar het hospitaal om te vragen of hij daar misschien zijn schilderijen zou kunnen tonen. Nadat men kennis had genomen van zijn werk, vonden de expositieplanners dat een prima idee. Dus kunnen mensen die al dan niet gedwongen de polikliniek bezoeken, er kennis nemen van zo'n vijftig werken.

Het gaat om acrylschilderijen, want acryl is de favoriete verfsoort van Hans Langbroek. "Die voorkeur is door de jaren heen gegroeid, deels op praktische gronden", vertelt de artistieke dokter, die al twintig jaar schildert. "Logischerwijze is het zo dat ik acryl een materiaal vind waarmee je mooie resultaten kunt boeken. De heldere, strakke kleuren passen naadloos bij de sfeer die ik wil scheppen in mijn schilderijen. Je kunt zowel "dik" als "dun" schilderen en daardoor uiteenlopende effecten te bereiken.Maar daarnaast telt voor mij zeker ook dat acrylverf snel droogt en dat je daardoor relatief makkelijk kunt overschilderen, dat het niet direct wordt beschadigd als er water overheen komt en dat het goed te mengen is.

Wie de werken van Langbroek bestudeert en een beetje voorstellingsvermogen in de geest heeft, zal zijn gedachten wellicht in veel gevallen voelen afdwalen naar het Zuid-Franse platteland. Die geestelijke beweging is allesbehalve willekeurig. In principe legt Langbroek minstens eenmaal per jaar zijn bloeddrukmeter, oogspuit en andere medische attributen voor een week terzijde om kwast en andere schildersmaterialen ter hand te nemen. Dan begeeft hij zich naar het zuiden van Frankrijk om zich aldaar helemaal op zijn creatieve hobby te storten. Zo zijn op de huidige expositie sowieso zes werken te zien die hij afgelopen zomer, in juni, in de Provence heeft geproduceerd. "Meestal kom ik terug met schilderijen die behoorlijk 'af' zijn", meldt de ziekenhuisexposant."Ik maak er dan ook een gewoonte van om in die periode flink door te werken. Uiteraard schilder ik ook thuis of ergens in Nederland, maar dan werk ik eigenlijk nooit zo geconcentreerd door als in die ene speciale week. Ik ga altijd zonder gezin op pad, om mij volkomen op het schilderen te kunnen richten".

Dat Hans Langbroek ieder jaar een expeditie naar Frankrijk onderneemt, heeft een dubbele motivatie. "In de eerste plaats kun je in principe op mooi weer vertrouwen. Dat komt natuurlijk wel heel goed van pas als je, zoals ik, graag buiten werk".

Maar er is nog een andere reden: "De sfeer van het Zuid-Franse platteland. Je moet er natuurlijk gevoel voor hebben en smaken verschillen, maar ik vind juist die ambiance eindeloos inspirerend. Op veel plaatsen lijkt het alsof de tijd heeft stilgestaan. Dat geldt voor de werkzaamheden van de mensen, voor de woningen en de straatjes in de dorpen, noem maar op. Het is de sfeer van zon en wijn, maar ook van het hele leven er omheen. De mensenleven er vaak buiten, als logisch gevolg van het klimaat. Die ambiance, die mij persoonlijk zo aanspreekt, probeer ik nadrukkelijk uit te dragen naar degenen die komen kijken. Uit reacties meen ik te mogen opmaken, dat menigeen die sfeer inderdaad proeft. Dat blijkt ondermeer uit aantekeningen in het 'gastenboek'. Mensen zien of voelen aan dat de zomer op her Franse platteland voor mij een grote inspiratiebron is".

Hans Langbroek schildert 'figuratief', zoals dat heet. "Mijn schilderijen zijn herkenbaar, het is niet zo dat ik allerlei fantasiebeelden probeer te scheppen waar mensen heel lang over moeten nadenken".

Maar binnen het figuratieve schilderen gunt de Arnhemmer zichzelf wel degelijk een bepaalde vrijheid. "Mijn schilderijen hoeven geen fotografische weergave te zijn", legt hij uit. "Laat ik het zo zeggen: als ik werk vanaf een foto, wat ik wel eens doe, dan pik ik daar bepaalde zaken uit die ik essentieel vind. Zou ik alles weergeven wat op de foto staat, dan zou het geheel naar mijn gevoel te druk worden. Schilder ik bijvoorbeeld een persoon achter een tafel, dan plaats ik die tafel een paar van de misschien wel vele voorwerpen die er oorspronkelijk op stonden".

Op sommige schilderijen prijken personen, op andere doeken speelt de mens geen rol en zeker niet één van betekenis. "Soms vind ik dat personen in een bepaald beeld niet passen omdat ze dan te overheersend zouden zijn. Schilder ik wel een mens, dan geef ik deze niet zelden een plek in het geheel, bijvoorbeeld samen met voorwerpen".

De acrylschilderijen zijn tot en met eind december van maandag 9.00 tot 17.00 uur te bezichtigen in de polikliniek van Ziekenhuis Velp. De tentoonstelling omvat werk van 1988 tot en met heden. Het ziekenhuis is gevestigd aan de President Kennedylaan 100 in Velp


Velps weekblad, zondagskrant, 6-02-2000

Schilderende Arnhemse huisarts exposeert in Ziekenhuis Velp

Velp - Elke twee jaar heeft Hans langbroek wel een expositie in het Ziekenhuis Velp. Zijn eerste overzichtstentoonstelling dateert uit 1996, zijn tweede was er in 1998, Beide exposities werden destijds positief beoordeeld. Tot eind maart toont hij nu weer deels 'oud' en deels nieuw werk in het ziekenhuis.

Hans Langbroek (1949) huisarts in de Arnhemse wijk De laar, tekent en schildert al ruim twintig jaar. Hij neemt deze vrijetijdsbesteding erg serieus. Tot 1992 volgde Langbroek gedurende tien jaar lessen in de Mariënburg bij de Velpse kunstenares Carmi Butteling. Sinds 1992 werkt hij vaak aan zijn werken bij schilderes Elli Slegten, in Doesburg.

Afbeelding niet gevonden

Geliefde onderwerpen in de schilderijen van Langbroek zijn het Franse landschap, de natuur en het licht. Ook zijn er op deze expositie enkele portretten te zien.

Een tijd lang waren bomen belangrijk in zijn werk. Het ritme van bomen in een landschap, details van de stam, de wortels, platanen in een straat of een alleenstaand exemplaar, alles aan de boom fascineerde hem. Het laatste jaar is die fascinatie overgegaan naar gevels, vooral uit de Provence.

Door zijn ongewone kleurgebruik weet Langbroek zijn onderwerpen een zekere spanning mee te geven die bij de toeschouwer nieuwsgierigheid oproept. Voorkeurmaterialen zijn acrylverf op doek of papier. De polikliniek van het Ziekenhuis Velp is geopend op werkdagen van 09.00 tot 17.00 uur. Tijdens die uren is ook de expositie te bezichtigen.


De stad Nijkerk, Kunst & cultuur, 14-05-2008
Afbeelding niet gevonden


Afbeelding niet gevonden


Afbeelding niet gevonden
Afbeelding niet gevonden

Afbeelding niet gevonden
Afbeelding niet gevonden